ஞாயிறு, 30 செப்டம்பர், 2012

சொற்களைச் சுவைப்போம் - 2: உயிர்த்தொடர், மெய்த்தொடர்

சொற்களைச் சுவைப்போம் - 2: உயிர்த்தொடர், மெய்த்தொடர்
பசுபதி


“ சார்! நான் ஆங்கிலத்தில் வேகமாகத் தட்டச்சுச் செய்யக் கணினியில் பயில்கிறேன்  என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமோ?”

“ ஓ! தெரியுமே! உன் முகத்தைப் பார்த்தால் ஏதோ புதிதாகக் கற்றுக் கொண்டது போலத் தெரிகிறதே? ”

“ ஆமாம், சார், என் ஆசிரியர் மிகச் சுவையான சில வாக்கியங்களை எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார். ஒவ்வோரு வாக்கியத்திலும் 26 ஆங்கில எழுத்துகளும் இருந்ததே அவற்றின் விசேஷம். அதனால், தட்டச்சுச் செய்ய நல்ல பயிற்சியாகவும் இருந்தது;  அதே சமயம், மிகச் சுவையாகவும் இருந்தது. ஆமாம், இதே மாதிரி தமிழில் வாக்கியங்கள் உண்டா?”

“ எல்லா எழுத்துகளும் கொண்ட அத்தகைய சொற்றொடர்களை ஆங்கிலத்தில் ‘பான்கிராம்’ ( Pangram) என்பர். ( 'எல்லா எழுத்து’ என்ற பொருள்). ஒவ்வொரு மொழியிலும் இத்தகைய பான்கிராம்களைக் கண்டுபிடித்தல் சுவையான சொல்லாட்டம் தான்!

ஆனால் ஒவ்வொரு மொழிக்கும் உள்ள தனித்தன்மைகளை வைத்துத்தான் இம்மாதிரி சொல் விளையாட்டுகளை நாம் அணுக வேண்டும். சரி, ஒன்று செய்கிறேன். தமிழில் முதலில் எளிதில் விளையாட, இந்தச் சொல்லாடலை இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கிறேன்.

ஆய்த எழுத்தை நீக்கி விட்டு, தமிழில் உயிரெழுத்துகள் 12 என்று கொண்டால், அவை:  அ,ஆ,இ,ஈ,உ,ஊ,எ,ஏ,ஐ,ஒ,ஓ,ஔ . சரியா?”

“சரி!”

“ இந்தப் பன்னிரண்டு உயிர் எழுத்துக்களோ, அவை உள்ள உயிர்மெய் எழுத்துகளோ வரும்படி, ஓர் அழகான  வாக்கியமோ, சின்னக்  கவிதையோ, குழந்தைகள் பாட்டோ, எழுத முயல்வது தான் இந்த ஆட்டத்தின் முதல் பகுதி. இதை ‘ உயிர்த்தொடர்’ என்றழைக்கலாம்.

நம் உதாரணங்கள் எழுத்தெண்ணிக்கையில் குறுகக் குறுக அழகு அதிகம்! சொற்றொடரில் 12 எழுத்துகளே பயன்படுத்தினால், அற்புதம்! “

“ இதோ, என் ’உயிர்த்தொடர்’ முயற்சி. ஒரு காட்சி. 


ஒரு பௌர்ணமி நாள்.

பூஞ்சோலை.

நீ எங்கே?                                       ( 1)

“ இம்மாதிரி, தமிழில் 18 மெய்யெழுத்துகள். க,ச,ட,த,ப,ற (வல்லினம்), ய,ர,ல,வ,ழ,ள (இடையினம்) ங,ஞ,ண,ந,ம,ன (மெல்லினம்). எல்லா  (18) மெய்யெழுத்துகளோ, அவை வரும் உயிர்மெய் எழுத்துகளோ  வரும்படி ஒரு வாக்கியமோ, ஒரு சிறு கவிதையோ, ஒரு விளம்பரமோ  எழுத முயல்வது  இந்த ஆட்டத்தின் இரண்டாம் பகுதி. அத்தகைய சொற்றொடரை ‘மெய்த்தொடர்’ என்றழைக்கலாம். நம் சொற்றொடர்கள் குறுகக் குறுக அழகு அதிகம்! 18 எழுத்துகளே பயன்படுத்தினால், அற்புதம்! “

“ இதோ, என் முயற்சி.. 22 எழுத்துகள் உள்ள ஒரு ‘மெய்த்தொடர்’ ”

தமிழியலிசை ஞானம் பெற

நீ ஒரு கடவுளை வணங்கு.   ( 2)


“ சார், தமிழிலும் இம்மாதிரி சொல்லாட்டங்கள் விளையாடலாம் என்று பார்க்கும்போது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது”

“ ஒன்று கவனித்தாயா?  ‘உயிரெழுத்தில்’ கவனம் செலுத்திய (1) -இல்10 மெய்யெழுத்துகளும் உள்ளன!  அதே மாதிரி, ‘மெய்த்தொடரான’ (2) -இல்
7 உயிரெழுத்துகளும் உள்ளடங்கி உள்ளன!  அதனால், இன்னும் கொஞ்சம் யாராவது முயன்றால், மெய்யும், உயிர்மெய்யும் கலந்த  பதினெட்டே எழுத்துகளில் எல்லா உயிர்(12) + மெய்(18)  எழுத்துகளையும்   அடக்க வாய்ப்புண்டு!”

யாராவது அத்தகைய ஓர் அற்புத பொருள் பொதிந்த வாக்கியத்தை/சொற்றொடரை இங்கே இடுவார்களா என்று பார்ப்போம்!
கொஞ்சம் நீளமாக இருந்தாலும் வரவேற்கப்படும் !

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
சொல்விளையாட்டு


வெள்ளி, 28 செப்டம்பர், 2012

சொற்களைச் சுவைப்போம் - 1: அகரம் முதல் னகரம் வரை!

அகரம் முதல் னகரம் வரை !

பசுபதி

தமிழில் ‘அ’ முதல் ‘ஔ’ வரை 12 உயிரெழுத்துகள்: ‘க்’ முதல் ‘ன்’ வரை 18 மெய்யெழுத்துகள். அதனால் ‘அ’ முதல் ‘ன்’ வரை என்றால் தமிழ் முழுதும் என்றாகி விடுகிறது அல்லவா?

இதைத் தான் திருக்குறளும் சொல்கிறதோ? ஏனென்றால், முதல் குறள் ‘அ’ வில் தொடங்குகிறது ; 1330-ஆவது குறள் ‘ன்’ என்று முடிகிறது.

’அமுதசுரபி’  இதழ் 2012 ஜூன் மாதத்தில்    ‘அ’வில் தொடங்கி ‘ன்’ இல் முடிக்க வேண்டும்  என்று ஒரு வெண்பாப் போட்டி வைத்தது .

நான் நினைத்தேன்:

முதல் இரண்டு குறள்களையே ஒரு தனிச்சொல் சேர்த்து , ஒரு நாலடி நேரிசை வெண்பாவாய் எழுதினால், அதுவே  ‘அ’ வில் தொடங்கி ‘ன்’ -இல் முடியுமே !

அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி
பகவன் முதற்றே உலகு - சகலமும்
கற்றதனால் ஆய பயன்என்கொல் வாலறிவன்
நற்றாள் தொழாஅர் எனின்


’அ’ முதல் ‘ன்’ வரை என்ற கருத்தைச்  சாமர்த்தியமாய் ஒரு விளம்பரத்தில் பயன்படுத்தியது ‘ஆனந்தபோதினி’ பத்திரிகை.  ( 1932-இல்) அங்கே வந்த இராஜு செட்டியாரின்  ஒரு நாவலின் விளம்பரத்தைப் படித்துப் பாருங்கள் ! நான் சொல்வது உங்களுக்குப் புரியும்!




உங்களுக்குப் பிடித்த ‘அ***ன்’ வார்த்தை என்ன?

எனக்குப் பிடித்த ஒரு சொல் ‘அங்குஸ்தான்’ !
 ‘க்ரியா’ வின் தற்காலத் தமிழ்அகராதியில்
இருக்கும் இந்தச் சொல்லுக்குப் பொருள்: 

( தைக்கும்போது குத்தாமல் இருக்க) விரல் நுனியில் அணியும் உலோக உறை.
ஆங்கிலத்தில் ‘திம்பிள்’ ( thimble) .
 

இந்தச் சொல் எப்படி வந்தது ? யார் முதலில் பயன்படுத்தினார்கள்? எனக்குத் தெரியாது!

[  நண்பர் பாலசுப்பிரமணியன் சொல்லுவது போல்: வடமொழிச் சொல் ‘அங்குஷ்ட’ ; தமிழ் அகராதியில் ‘அங்குட்டம்’ ( பெருவிரல்)  ]

உங்களுக்குத் தெரிந்த மிக நீண்ட ‘அ**ன்’ பெயர் என்ன?

அறவாழிஅந்தணன், அடியார்க்குநல்லான்,  அனந்தபத்மநாபன், அனந்தநாராயணன் போன்ற பெயர்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன, அல்லவா?  இவற்றில் கடைசிப் பெயருக்குப் பின் ஒரு சுவையான  ‘கதை’ இருக்கிறது. தமிழ் நாவல் முன்னோடி அ.மாதவய்யாவின் மூத்த மகன் மா. அனந்தநாராயணன். நீதிபதியாகப் பணி புரிந்தவர். கலாரசிகர்.   “சில்வர் பில்க்ரிமேஜ்” ( Silver Pilgrimage) என்ற நூலை எழுதியவர். ஜான் அப்டைக் ( John Updike) என்ற பிரபல ஆங்கிலக் கவிஞர் ‘அனந்தநாராயணன் ‘ என்ற பெயரில் உள்ள ஓசையில்  மோகம் கொண்டு ஒரு கவிதையே பாடியிருக்கிறார் !   அந்தக் கவிதையை இங்கே பார்க்கலாம்.


சுவையான ‘அ**ன்’ சொற்களைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்! 

இது போதும், இப்போது!

பி.கு:

நண்பர் பாலசுப்பிரமணியன் ஒரு நீண்ட ‘அ**ன்’ பெயராய் , 
‘அகணிதகுணகணபூஷணன்’ என்பதை முன்வைத்ததும் ( கருத்துகளைப்  பார்க்கவும்) , மீண்டும் யோசித்தேன்!

ஸம்ஸ்கிருதத்திலிருந்து வந்த ‘அகாதன்’ ( வஞ்சகன், புரட்டன்) என்ற சொல் சில தமிழ் அகராதிகளில் காணப்படுகிறது. இதுதான் மிக நீண்ட பெயர் என்று நினைக்கிறேன்.

ஏன் தெரியுமா?

முதல் எழுத்துக்கும், கடைசி எழுத்துக்கும் நடுவே ‘காத’ தூரம் உள்ளதல்லவா? :-))

~*~o0O0o~*~ 


தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
சொல்விளையாட்டு


         

சனி, 22 செப்டம்பர், 2012

செருப்புக்கும் உண்டே திருட்டு! : கவிதை

செருப்புக்கும் உண்டே திருட்டு !

பசுபதி

இன்னிசை வெண்பா

[மதுரை ஊர்த்துவ கணபதி
படம்:சில்பி;
 நன்றி:விகடன்]

தும்பிக்கை யானைத் துதித்(து)அவன் தாளினைக்
 கும்பிடும்  போது குடைந்ததென் புத்தி ;
 "தெருக்கடையில் வைக்காமல் தேரடியில் வைத்த
 செருப்புக்கும் உண்டே திருட்டு."

பி.கு.

இந்த அழகான ஈற்றடியை நண்பர் ஹரிகிருஷ்ணன் எப்போதோ ஒரு கவனகரிடம் சொன்னதாய் நினைவு. கவனகர் எப்படி வெண்பாவைப் பாடினார் என்பது எனக்குத் தெரியாது! இது என்னுடைய  ‘டேக்’!

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

கவிதைகள்

புதன், 19 செப்டம்பர், 2012

’தேவன்’: போடாத தபால் - 1



’தேவன்’ தன் கையெழுத்தே இல்லாமல்  பல தொடர்களையும் கட்டுரைகளையும்  ஆனந்த விகடனில் எழுதியிருக்கிறார். அவற்றில் ‘போடாத தபால்’  என்ற தொடரும் ஒன்று.




அன்றைய நாட்டு நடப்புகளை அறிந்து கொள்ள  இந்தத் தொடர் மிகவும் உதவும்.  அவருடைய மெல்லிய நகைச்சுவையிலிருந்தே  ‘தேவ’னின் முத்திரை  தெரியும்.

இதோ ஒரு காட்டு: ( 1953-ஆம் ஆண்டு  என்று நினைக்கிறேன். )







[ நன்றி : விகடன் ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

தேவன்’: போடாத தபால்

தேவன் படைப்புகள்

வெள்ளி, 14 செப்டம்பர், 2012

மையல்: கவிதை

மையல்
பசுபதி




கருமை ஒளிரும் அழகி -- உன்னைக்
. . . கண்ட கண்கள் புனிதம்
பரிசம் தந்தும் அடைவேன் -- உந்தன்
. . . பரிசம் என்றும் வேண்டும்
அருமை அறிந்த ஆண்கள் -- உன்னை
. . . அடையப் போட்டி இடுவர்
பெருமை பிறகு தருவாய் -- என்மேல்
. . . பிறர்பொ றாமை வளரும்


கடையிற் பார்த்த உடனே -- என்னைக்
. . . காதற் தீயில் இட்டாய்
எடைக்குப் பொன்னும் சமமோ -- உன்றன்
. . . எழிலும் ஒளிரக் கண்டேன்
அடைய ஆர்வம் கொண்டேன் -- உன்னை
. . . அணைக்கக் கைது டித்தேன்
தொடையில் உன்னை வைக்க -- அருகில்
. . . துள்ளி ஓடி வந்தேன்


விடியும் காலை வேளை -- உன்னை
. . . விரைந்து வாரி எடுப்பேன்
கடிதில் காப்பி குடித்து -- உடனே
. . . கையில் தூக்கிக் கொள்வேன்
இடியும் புயலும் துச்சம் -- விரியும்
. . . இணையம் என்றன் சொர்க்கம்
மடியில் அமருங் கணினி -- உன்மேல்
. . . மைய லாகி நின்றேன்.

[ 23 ஜூலை, 2000 ‘திண்ணை’ யில் வெளியானது ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

கவிதைகள்

வியாழன், 13 செப்டம்பர், 2012

பாரதி மணிமண்டபம் - 7

முந்தைய பகுதிகள்:


பகுதி 1,  பகுதி 2 ,  பகுதி 3 ,  பகுதி 4 ,  பகுதி 5 ,  பகுதி 6


( தொடர்ச்சி)



பாரதி மணிமண்டபத் திறப்பு விழாவின் முக்கிய நிகழ்ச்சிகள் அக்டோபர்,13, 1947 -ஆம் தேதி நடந்தன. அந்த விழாவிற்குக் கட்டியம் கூறுவது போல்,  12-ஆம் தேதி பிரசுரமான ‘கல்கி’ சிறப்பிதழில் ஓர் உணர்ச்சி மிக்க தலையங்கத்தைத் தீட்டினார் ஆசிரியர் ‘கல்கி’.

அதிலிருந்து ஒரு பகுதி:

”நம் கண் முன்னே இதோ ஒரு அற்புதம் நிகழ்ந்திருக்கிறது! அதுவும் நமது செந்தமிழ் நாட்டில் நடந்திருக்கிறது!

தேச மகாகவிக்கு ஒரு ஞாபகச் சின்ன மண்டபம் இதோ எழுந்திருக்கிறது! தமிழ்நாட்டுக்குப் புத்துயிர் அளித்த கவியரசருக்குத் தமிழ் மக்கள் சமர்ப்பித்த காணிக்கை இதோ காணப்படுகிறது!

இந்தியாவிலேயே முதன்முதலாக ஒரு மகாகவிக்கு ஞாபகார்த்த மண்டபம் கட்டிய பெருமையைத் தமிழ்நாடு அடைந்திருக்கிறது!

இதோ அமரர் பாரதியார் ஆகாசத்தில் வந்து நிற்கிறார். “ தலை நிமிர்ந்து நில்”, என்றும் “மார்பை நிமிர்த்தி நட”, என்றும் தம் வாணாளெல்லாம் உபதேசித்த தீர மகாகவி முதன் முதலாகத் தலை குனிந்து நோக்குகிறார்.
. . . // . .
“ஆகா! நாம் கண்ட கனவுகளிலே இதுவுமா பலித்து விட்டது?” என்று வியப்படைகிறார்.
. . . // . .
கவியரசரின் கனவைத் தமிழ் மக்கள் இன்று நிறைவேற்றி விட்டார்கள்! காணி நிலத்திலே ஒரு கவின்பெறு மாளிகை கட்டித் தந்து விட்டார்கள்! “

[நன்றி: கல்கி]
பின்னர் வந்த அக்டோபர் 26, ‘கல்கி’ இதழில் “தமிழ் உயர்ந்தது!’ என்ற தலைப்பில் விழாவைப் பற்றி ஆறு பக்கங்களுக்கு ஒரு கட்டுரை எழுதினார் ‘கல்கி’.

அதன் முதல் பகுதி:

”தமிழ்நாடு உயர்ந்தது! தமிழ் மக்களின் சீர் உயர்ந்தது! தமிழும் தமிழ் நாடும் தமிழ் மக்களின் பேரும் இமயத்தைப் போல் உயர்ந்தன! இமயத்துக்கப்பாலும் ஆசியாக் கண்டம் முழுவதிலும் சிறந்தன! 

“இதுகாறும் ஆசியாவிலேயே இம்மாதிரி ஒரு கவிஞருக்கு ஞாபகச் சின்ன மண்டபம் கட்டியதில்லை! இவ்வளவு சிறப்பாக விழாவும் நடந்ததில்லை!’ என்று பேராசிரியர் திரு சோமசுந்தர பாரதியார் பாரதி மணி மண்டப மேடைமீது கூறினார். “


விழாவில் நடந்த இன்னிசை நிகழ்ச்சிகள் என்ன?

12-ஆம் தேதி மாலை, எம்.எஸ்.சுப்புலக்ஷ்மியின் இன்னிசைக் கச்சேரி. பெரும்பாலும் பாரதி பாடல்களைக் கொண்டு விளங்கியது. எம்.எஸ்.ஸின் பின்னணி இசையுடன் ராதா, ஆனந்தி இருவரின் நாட்டிய நிகழ்ச்சி நடந்தது.

13-ஆம் தேதி அன்று, பாரதியாரின் புதல்வியர் “ வாழிய செந்தமிழ்” பாட, ராஜாஜி மண்டபத்தைத் திறந்து வைத்தார்.  விழாவிற்கு முன்னாள் ஒரு கச்சேரி செய்த எம்.எஸ். சுப்புலக்ஷ்மி விழாவன்று பாரதியின் “ பொழுது புலர்ந்தது” பாடலையும் , கல்கியின் “தெய்வத் தமிழ் நாட்டினிலே” என்ற பாடலையும் பாடினார். சொற்பொழிவுகளுக்கிடையே சகுந்தலா பாரதி தாம் இயற்றிய அகவற்பா ஒன்றைப் பாடினார். டி.கே.ஷண்முகம் இறுதியில் “ ஜயபேரிகை கொட்டடா!” என்ற பாடலைப் பாடினார். குளிக்கரை பிச்சையப்பப் பிள்ளையின் நாகஸ்வரமும், தண்டபாணி தேசிகரின்  கச்சேரியும்  விழாவைச் சிறப்பித்தன. ”நிறைவுக் கட்டத்தில் கச்சேரி செய்த தண்டபாணி தேசிகர் “பாட்டுக்கொரு புலவன் பாரதியடா” என்ற கவிமணியின் பாடலை எடுத்ததும், ஆயிரம் குரல்கள் அவருடன் சேர்ந்து பாடின” ( சுந்தா, “பொன்னியின் புதல்வர்” )

 ‘கல்கி’க்கு நன்றி சொல்லும் வகையில், அதே மண்டபத்தில்,  ‘கல்கி’ காலமானதற்கு அடுத்த ஆண்டில் , என்.எஸ். கிருஷ்ணனின் பொறுப்பில் நடந்த பாரதி விழாவில் ‘கல்கி’யின் படத்தைத் திறந்து வைத்தார் பேராசிரியர் கு. அருணாசலக் கவுண்டர்.

பிறகு 1958-இல் சிவாஜி கணேசன் நடத்திய பாரதி விழாவில், அதே மண்டபத்தில் ‘கல்கி’யின் வர்ணப் படத்தை எஸ்.எஸ்.வாசன் திறந்துவைத்தார்.

ஆம், பாரதி மணிமண்டபம் கல்கியின் மகத்தான சாதனைகளில் ஒன்று.


( முற்றும் )

தொடர்புள்ள ஒரு பதிவுகள்:

இன்றைய மணிமண்டபம்: சில படங்கள்

பாரதி மணிமண்டபம்: மற்ற கட்டுரைகள் 

'கல்கி’ கட்டுரைகள்

பாரதி மணிமண்டபம் - 6

முந்தைய பகுதிகள்;

பா. ம -1, பா. ம -2, பா. ம -3, பா. ம - 4, பா. ம - 5

(தொடர்ச்சி)

பாரதி மணிமண்டப அஸ்திவாரம் நாட்டு விழாவைப் பற்றி ‘விகடனில்’ ஒரு கட்டுரை வெளியானது. அதை எழுதியவர் ( படங்களையும் எடுத்தவர்) “ராவுஜி” என்று போட்டிருக்கிறது. ( அவர் ’நாரதர்’ ஸ்ரீனிவாச ராவ் என்று நினைக்கிறேன்)

இதோ அந்தக் கட்டுரையும், படங்களும் :









[ நன்றி : விகடன் ]


மண்டபம் கட்டி முடிக்க மேலும் நிறைய பணம் தேவை என்பதை விரைவில் அறிந்த கல்கி மீண்டும் நிதி திரட்டினார்.

கடைசியில், இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்ததற்கு இரண்டு மாதங்களுக்குப் பின், 47 அக்டோபரில் மணிமண்டபத் திறப்பு விழாச் சிறப்புற நடந்தது. அதைப் பற்றிச் சில தகவல்கள் இதோ :

( தொடரும் )



பாரதி மணிமண்டபம் - 5

பாரதி பற்றி ராஜாஜி

முந்தைய பகுதிகள்

பா.ம-1 , பா.ம -2 , பா.ம -3, பா. ம -4 


( தொடர்ச்சி)


ராஜாஜியின் பேச்சில் மூன்று விஷயங்கள் முக்கியமானவை என்கிறார் கல்கி. அவை: 1) பாரதியாரைப் பற்றிய ராஜாஜியின் சொந்த அனுபவங்கள் 2) பாரதியின் கவிதைச் சிறப்பு 3) பாரதியைப் போற்ற வேண்டிய முறை.

கல்கியின் எழுத்திலேயே  முதல் விஷயத்தில் சில பகுதிகளைப் பார்க்கலாம்:

இந்நாளில் பலர் பாரதியாரைப் பற்றித் தங்களுடைய சொந்த அனுபவங்களையும் ஞாபகங்களையும் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லோரையும் விடப் பாரதியாரை எனக்கு அதிகமாய்த் தெரியும்; அதிக காலமாயும் தெரியும். இதற்குக் காரணம் என்னவென்றால், அவர்கள் எல்லோரையும் விட எனக்கு வயது அதிகம் .( சிரிப்பு). அவருடைய மாமாவைத் தவிரச் சொல்லுகிறேன். வயது அதிகமானதினாலேயே சில விஷயங்களில் அனுபவமும் அதிகமாய்த் தானே இருக்கவேணும்?

1906-ம்  வருஷத்திலேயே பாரதியாரை எனக்குத் தெரியும்.அவரும் நானும் கல்கத்தா காங்கிரஸுக்கும் அடுத்த வருஷம் சூரத் காங்கிரஸுக்கும் போனோம். பாரதியார் தீவிரவாதி. நானும் அப்போது அப்படித்தான். அந்தக் காலத்தில் தீவிரவாதம் என்றால் சாதாரண விஷயமல்ல. சூரத் காங்கிரஸில் நாற்காலிகள் வீசி எறியப்பட்டன.செருப்புகளும் பறந்தன. ஆனால் இந்த அமர்க்களமெல்லாம் நடந்து கொண்டிருந்தபோது பாரதியார் தூரத்தில் போய் ஸ்ரீ ஜி.ஏ.நடேசனுடன் உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் கவிஞராகையால் அப்படிச் செய்தார். கவிகள் சாதாரண மனிதர்கள் போல் காரியங்களில் இறங்கிவிட்டால் அவர்கள் கவிகளாயிருக்க முடியாது.

. . . // . . .

(பாரதியார்)  தமக்காக ஒரு பாட்டும் பாடிக் கொடுத்தார் என்று ராஜாஜி சொன்னார். அந்தக் காலத்திலேயே பௌதிக நூல்களைத் தமிழ்ப்படுத்த வேண்டும் என்ற முயற்சி சேலத்தில் ராஜாஜியினால் தொடங்கப் பட்டிருந்தது. தமது இயக்கத்துக்குச் சாதகமாகப் பாரதியாரை ஒரு பாடல் பாடித்தரும்படி கேட்டுக்கொண்டார். அதன் பேரில்தான் ‘ஆதிசிவன் பெற்றுவிட்டான்’ என்ற பாடலைப் பாரதியார் பாடினார். அந்தப் பாட்டினால் பௌதிக சாஸ்திரத்தைத் தமிழிலே சொல்ல முடியாது என்று எண்ணுகிறவர்களைக் குறித்து , ‘என்றந்தப் பேதை உரைத்தான்’ என்று காரசாரமாகப் பாரதியார் குறிப்பிட்டிருப்பதைக் காணலாம்.

. . . // . . .

ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை முன்னிட்டு ராஜாஜி வக்கீல் தொழிலை விட்டபோது, பாரதியார் , “வக்கீல் தொழிலை விடுவதாவது! பைத்தியக்காரத்தனம்! உனக்குப் பணம் வேண்டாமென்றால் சம்பாதித்து என்னிடம் கொடு!” என்று சொன்னதைக் குறிப்பிட்டு, பிற்பாடு பாரதியார் தமது கருத்தை மாற்றிக் கொண்டதையும் தெரிவித்தார்.

பாரதியார் திலகர் கோஷ்டியைச் சேர்ந்தவர். முதலில் அவருக்கு மகாத்மாகாந்தியின் இயக்கத்தில் நம்பிக்கை இல்லை. ஆனால் அந்த இயக்கம் தேசத்தில் பலமாகத் திரண்டு எழுந்ததைக் கண்டதும் தமது கருத்தை மாற்றிக் கொண்டார். மகாத்மாவைப் பற்றிப் பாடலும் பாடினார் “ என்று குறிப்பிட்டார்.

1935-இல் எழுந்த “பாரதி மகாகவியா? இல்லையா” என்ற விவாதம் ராஜாஜிக்கு மனத்தில் தோன்றியிருக்க வேண்டும். அதைப் பற்றி நேரிடையாகக் குறிப்பிடாமல், சில வார்த்தைகள் சொன்னார்:

‘கல்கி’யின் சொற்களில், ராஜாஜி சொன்னது :

...... ரோஜாப் புஷ்பம் உயர்வானதா, மல்லிகைப் புஷ்பம் உயர்வானதா என்பது போன்ற வீண் விவாதங்களும் செய்யக் கூடாது.  நமக்கு ரோஜா, மல்லிகை எல்லாம் வேண்டியதுதான்.சிலர் குழந்தைகளைப் பார்த்து ‘உனக்கு அப்பா வேண்டுமா? அம்மா வேண்டுமா?’ என்று கேட்பதுண்டு. அப்படிக் கேட்கிறவர்களைக் கன்னத்தில் அறையலாம் என்று எனக்குத் தோன்றும். அதுபோலவே, கவிகளில் எந்தக் கவி உயர்ந்தவர் என்று விவாதிப்பதும் தவறு. ‘கம்பர் உயர்ந்தவரா? பாரதி உயர்ந்தவரா? என்றெல்லாம் விவாதிக்கக்  கூடாது. நமக்குக் கம்பரும் வேண்டும்; பாரதியும் வேண்டும். உண்மைக் கவி எது என்று தெரிந்துகொண்டு எல்லாவற்றையும் அநுபவிப்பதற்கு முயற்சிக்க வேண்டும். “


இறுதியில் கல்கி வந்தனோபசாரம் கூற எழுந்தார்:   அவருக்கே உரித்தான நகைச்சுவையுடன் ,

பல வருஷ காலமாக எந்தக் காரியத்திலும் ராஜாஜியை ஆதரிப்பது எனக்கு வழக்கமாய்ப் போயிருக்கிறது. இன்றைக்கு ஒரு நாளாவது அவரை மறுத்துப் பேசும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்தேன். ராஜாஜி இந்தப் பாரதி ஞாபகச் சின்ன விஷயமாக நான் செய்த முயற்சியைக் குறித்து ஏதாவது பாராட்டிப் பேசுவார் என்றும், அதை நான் மறுத்து, “அப்படி ஒன்றும் நான் பிரமாதமாய்ச் செய்துவிடவில்லை’ என்று தெரியப் படுத்தலாம் என்றும் நினைத்திருந்தேன். ஆனால் ராஜாஜி நான் எதிர்பார்த்தபடி சொல்லவில்லை. ‘கல்கி’ என்ன பிரமாதமாய்ச் செய்துவிட்டார்? ஒன்றும் இல்லை; பாரதியார் பாடல்களுக்காக அல்லவா பணம் வந்தது ‘ என்று கூறினார். எனவே, இது விஷயத்திலும் ராஜாஜியை நான் ஆதரிக்க வேண்டியே வந்திருக்கிறது”

என்று தொடங்கி, பலருக்கும் நன்றி சொல்ல,  விழா இனிதே முடிந்தது.

இது வரை ‘கல்கி’ எழுதிய ‘மணிமண்டப அஸ்திவாரம் நாட்டு விழா’வைப் பற்றிய கட்டுரையின் சில பகுதிகளைப் பார்த்தோம்.

அதே விழாவைப் பற்றி ‘ஆனந்த விகடன்’ என்ன சொல்லியது என்று பார்க்க வேண்டாமா? அதுவும் படங்களுடன்?

( தொடரும் )

அடுத்த பகுதி

பாரதி மணிமண்டபம்: மற்ற கட்டுரைகள் 

'கல்கி’ கட்டுரைகள் 

புதன், 12 செப்டம்பர், 2012

பாரதி மணிமண்டபம் - 4

முந்தைய பகுதிகள் :

பா.ம -1 , பா.ம -2 , பா. ம - 3

( தொடர்ச்சி)

நிதி சேர்ந்த வேகத்தைப் பார்த்த ‘கல்கி’ நூல் நிலையம் அமைப்பதென்ற முந்தைய திட்டத்தை மாற்றிக் கொண்டார்; பெரிதாக ஒரு நினைவாலயம் எழுப்பத் திட்டமிட்டு, எல்.எம்.சித்தலே என்ற புகழ் பெற்ற கட்டிடக் கலை நிபுணரிடமிருந்து அன்பளிப்பாக ஒரு வரைபடம் பெற்றார்.

1945-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 3-ஆம் தேதி நடைபெற்ற பாரதி மணிமண்டப அஸ்திவார விழா நிகழ்ச்சிகளைப் பற்றிப் “பொழுது புலர்ந்தது” என்ற கட்டுரையை எழுதினார் கல்கி.  அதிலிருந்து நான் ரசித்த சில காட்சிகள்:


பாரதியாரின் இரு புதல்விமார்களும், பேத்தியும்
                          முருகா முருகா முருகா
                            வருவாய் மயில் மீதினிலே
                           வடிவேலுடனே வருவாய்
என்று பாட,  பள்ளத்திலிருந்த அஸ்திவாரத்தில் செங்கல்களை வைத்துச் சுண்ணாம்பைத் தீற்றினார் ராஜாஜி.  அவர் பள்ளத்திலிருந்து மேலே வந்தவுடன், ‘கல்கி’ “ தங்களை அஸ்திவாரக்கல் மட்டும்தான் நாட்டச் சொன்னோம்.தாங்கள் கட்டிடத்தையே கட்டி விடுவீர்கள் போலிருக்கிறதே!” என்று, சபையின் சிரிப்புக்கிடையே,  கூறினார் !




பிறகு ஸ்ரீமதி டி.கே.பட்டம்மாள் “பொழுது புலர்ந்தது” என்ற பாரதி பாட்டைப் பூபாளம், பிலஹரி முதலிய நாலு ராகங்களில் பாடினார்.

காந்தியிடமிருந்து வந்த , தமிழில் எழுதப் பட்ட

வாழ்த்துச் செய்தியை



ராஜாஜி படித்தார். பிறகு சுத்தானந்த பாரதியாரின் கடிதத்தின் ஒரு பகுதியைப் படித்த ராஜாஜி, “இதற்கு மேல் பெஹாக் ராகம் தெரிந்தவர்கள் படிக்கலாம்” என்று சபையின் பக்கம் கடி்தத்தை நீட்டினார்; சபையில் சிரிப்பு ஓய்ந்ததும், யாரும் முன் வராதலால், ராஜாஜியே அந்தக் கீர்த்தனத்தை வசன நடையில் படித்தார்!

ராஜாஜி, எட்டயபுரம் மகராஜா, டி.கே.சி, டாக்டர் ராஜன், டாக்டர் சுப்பராயன், நாமக்கல் கவிஞர், “கல்கி” ஆகிய தலைவர்களுக்கு “வாழ்த்துப் பத்திரங்கள் படிக்கப் பட்டபோது மேடையில் சில சமயம் துவந்த யுத்தங்கள் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தன. அவரவர்கள் தங்களுக்குரிய் பத்திரங்களைப் படிக்க ஆரம்பிக்கும் போதே பிடுங்கிக் கொள்ள முயல்வதும், படித்துக் கொண்டிருந்தவர் மேலும் படிக்க முயல்வதுமாய் இருந்த போதுதான் மேற்படி துவந்த யுத்தம் நிகழ்ந்தது”.

ராஜாஜியின் முகவுரை, டி.கே,சியின் உரைக்குப் பின்னர், மதுரை வைத்தியநாத ஐயர் பேசினார்: “நான் பாரதியின் சிஷ்யன். அவரிடம் இரண்டு மாதம் தமிழ் படித்தவன் “ என்று தன் பேச்சை அவர் ஆரம்பித்தார். ( அவர் ஹைஸ்கூலில் படிக்கும்போது வழக்கமான தமிழ்ப் பண்டிதர் இரண்டு மாதம் லீவில் போனபோது, பாரதியார் அவருக்குப் பதிலாகத் தமிழ்ப் பாடம் கற்பிக்க வந்தாராம்.)

பிறகு பேசிய டாக்டர் ராஜன் “ பாரதியார் அமரத்வம் அடைந்த கவி என்பதாகச் சிலர் சொல்லுகிறார்கள். அமரத்வம் எப்படி அடைவது என்பது எனக்குத் தெரியாது . நான் ஒரு டாக்டர். என் கையால் வியாதியஸ்தர்கள் இறந்து போவதைத் தான் நான் பார்த்திருக்கிறேன்” என்று கூறியபோது, கொட்டகையே சிரிப்பால் அதிர்ந்தது.

பிறகு நாமக்கல் கவிஞர் எழுந்திருந்து “ நாமார்க்கும் குடியல்லோம் நமனை அஞ்சோம்” என்ற பாட்டைக் கம்பீரத்வனியில் பாடிவிட்டு, அவர் பாரதியைச் சந்தித்த நிகழ்ச்சியை விவரித்தார்.

பாரதியிடம் ஓர் ஓவியன் என்று அவர் அறிமுகம் செய்து வைக்கப் பட்டவுடன், பாரதி  நாமக்கல் கவிஞரைப் பார்த்து
நீர் என்னை ஓவியத்தில் தீட்டும்; நான் உம்மைக் காவியத்தில் தீட்டுகிறேன்” என்றார். பிறகு அவர் கவிஞர் என்று அறிந்ததும் ஒரு பாட்டுப் பாடச் சொன்னவுடன்,  நாமக்கல் கவிஞர்
                தம்மரசை பிறர் ஆள விட்டுவிட்டுத்
               தாம் வணங்கிக் கைகட்டி நின்றபேரும்

என்ற பாட்டின் முதல் அடியைப் பாடியதும், பாரதியார் ஆவேசத்துடன்,
பாண்டியா! நீ புலவனடா!” என்றார்.

நாமக்கல் கவிஞர் பேசிய பின்னர், ராஜாஜி சுமார் முக்கால் மணி நேரம் பேசினார். 

(தொடரும்)

அடுத்த பகுதி

பாரதி மணிமண்டபம்: மற்ற கட்டுரைகள் 

'கல்கி’ கட்டுரைகள்

பாரதி மணிமண்டபம் - 3

முந்தைய பகுதிகள்:


பாரதி மணிமண்டபம் - 1

பாரதி மணிமண்டபம் - 2

(தொடர்ச்சி)

“ பாரதி பிறந்தார்” கட்டுரைக்குப் பின் பாரதி ஞாபகச் சின்னம் பற்றிக் 'கல்கி' ஆசிரியர் பல கட்டுரைகளைக் 'கல்கி'யில் எழுதி இருக்க வேண்டும். அவற்றுள் எனக்குக் கிடைத்த ஒன்றை இத்துடன் இணைத்திருக்கிறேன். ( மே 45-இதழ் ஒன்றில் வந்தது என்று நினைக்கிறேன்.)

எட்டயபுரம் ராஜா நிலம் கொடுத்தது பற்றி எழுதி இருக்கிறார். ராஜாஜியின் தலைமையில்  3-6-45-இல் அஸ்திவார விழா நடத்துவ தென்ற தீர்மானத்தையும் சொல்கிறார்.

அதே இதழில் ஸ்ரீமதி செல்லம்மாள் பாரதி 30-4-45 -இல் எழுதிய  ஒரு கடிதத்தையும் பிரசுரிக்கிறார் 'கல்கி'. ( அண்மைக் 'கல்கி' யில் வெளியான 'விஷயம்' ஒன்றைக் குறிப்பிடுகிறார் செல்லம்மாள் பாரதி; போன பதிவில் எழுதியபடி, சேர்ந்த பணத்திலிருந்து அவருக்கு  ஓர் உபகார நிதி அளிப்பது பற்றிய அறிக்கை அது என்று நினைக்கிறேன். ) 'கல்கி'க்கும் ஓர் அன்பளிப்பு வைத்திருக்கிறேன் என்கிறார் செல்லம்மாள். அது என்ன என்று அறியக்  கடிதத்தைப் படியுங்கள்!



பாரதி மணிமண்டபத்தின் அடிக்கல் நாட்டு விழா எப்படி நடந்தது? பார்க்கலாமா?

செவ்வாய், 11 செப்டம்பர், 2012

பாரதி மணிமண்டபம் - 2

முந்தைய பகுதி

பாரதி மணிமண்டபம் -1    



( தொடர்ச்சி)

ரகுநாதன் ஐந்து ரூபாய் செக்குடன் எழுதிய கடிதத்தை வெளியிட்ட ‘கல்கி’ , எட்டயபுரத்தில் ஒரு வாசகசாலை அமைக்க வேண்டுமானால், அதற்கு “ஒரு பெரிய ஐந்து, அதாவது  ஐயாயிரம் ரூபாயாவது” வேண்டும் என்று ஒரு அடிக்குறிப்பு எழுதினார்.


பிறகு நடந்ததையும், கல்கி எழுதிய “பாரதி பிறந்தார்” என்ற கட்டுரையின் தாக்கத்தையும்  சின்ன அண்ணாமலை ( “பாரதி பிறந்தார்” என்ற கல்கியின் பாரதி புத்தகாலய நூலின் ( 64) முன்னுரையில்) இப்படி விவரிக்கிறார்.

சின்ன அண்ணாமலை

ஆசிரியர் கல்கியின் ஜாதக விசேஷம் என்னவென்றால், அவர் என்ன எழுதினாலும், அல்லது எந்தக் காரியத்தை ஆரம்பித்தாலும் அதை மற்ற எழுத்தாளரும் பத்திரிகைக்காரர்களும் தாக்க வேண்டும் என்பது தான்!

ஆனால் மேற்படி வழக்கத்துக்கு விரோதமாகச் சென்ற 1944-ம் ஆண்டில் ஒரு அதிசய சம்பவம் நிகழ்ந்தது. அதாவது ஆசிரியர் கல்கி ஆரம்பித்த விஷயத்துக்கும் ஆரம்பித்த காரியத்துக்கும் தமிழ் நாட்டில் மகத்தான வரவேற்புக் கிடைத்தது!   
 . . . // . . .

“ஸ்ரீ ரகுநாதன் அவர்கள் சுபகரமாக ஆரம்பித்து வைத்த மேற்படி ஞாபகச் சின்ன நிதியானது நாளடைவில் மிகப் பெரிய நிதியாக மாறிப் “போதும்! போதும்!’ என்று  (கல்கி) ஆசிரியரே அறிவித்துக் கொள்ளும் அளவுக்குப் பெருகிவிட்டது.. . . . ஐயாயிரம் ரூபாயாவது சேருமா என்று ரொம்பவும் சந்தேகத்தோடு ஆரம்பித்த  நிதியானது நாற்பதினாயிரம் ரூபாய்க்குமேல் எட்டிப் போய்விட்டது.

மேற் கண்டவாறு (சேர்ந்த)  பாரதி ஞாபகார்த்த நிதியைக் கொண்டு கல்கி ஆசிரியர் தமிழ் மக்களின் பூர்ண சம்மதத்துடன் மற்றொரு முக்கியமான காரியத்தையும் செய்து முடித்தார். அதாவது, மேற்படி தொகையிலிருந்து ரூபாய் பத்தாயிரத்தைத் தனியாக ஒதுக்கிப் பாங்கியில் போட்டு அதிலிருந்து வரும் வட்டித் தொகையை மூன்று மாதத்திற்கு ஒரு தடவை ரூபாய் 112-8-0 வீதம் பாரதியாரின் வாழ்க்கைத் துணைவிக்கு அவருடைய ஜீவிய காலம் வரை உதவியாக அளிக்க ஏற்பாடு செய்தார். 

. . . // . . .

ஒரு கட்டுரையின் மூலம் ரூபாய் நாற்பதாயிரம் வசூல் செய்வதென்பது தமிழ் நாட்டின் சரித்திரத்திலேயெ புதிய விஷயமாகும். ஒரு பெரிய அதிசயம் என்று கூடச் சொல்லலாம் “




“ பாரதி பிறந்தார்”  கட்டுரைக்குப் பின் பாரதி ஞாபகச் சின்னம் பற்றிக் 'கல்கி' பல கட்டுரைகள்/செய்தி அறிவிப்புகள்  'கல்கி'யில் எழுதி இருக்க வேண்டும். அவற்றுள் எனக்குக் கிடைத்த ஒன்றைப் பார்க்கலாமா?
(தொடரும்)

அடுத்த பகுதி

 பாரதி மணிமண்டபம்: மற்ற கட்டுரைகள் 

'கல்கி’ கட்டுரைகள்

திங்கள், 10 செப்டம்பர், 2012

பாரதி மணிமண்டபம் - 1

பாரதி பிறந்தார்
கல்கி

பாரதி பிறந்தார்” என்று நீங்கள் ஒரு கட்டுரை எழுதினால், முதலில் பாரதி இறந்த தினம்  பற்றி நகைச்சுவையுடன் தொடங்குவீர்களா? அப்படித் தொடங்கத்தான் ஒரு தைரியம்  நமக்கெல்லாம் வருமா?

அப்படி ஒருவர் எழுதினார். 8-10-1944 ‘ஆனந்தவிகடன்’ இதழில் அக்கட்டுரை வந்தது. பாரதி ‘இறந்ததைப் பற்றி  தொடங்கிய அந்தக் கட்டுரைதான் இன்று எட்டயபுரத்தில் விளங்கும் பாரதி மணிமண்டபம் ‘பிறக்க’க்  காரணமாயிருந்தது.

அந்த மணிமண்டபம் உருவான பின்புலத்தைச் சில தொடர்பதிவுகள் மூலம் சொல்ல நினைக்கிறேன். [ “பொன்னியின் புதல்வர்” என்ற நூலில் ஆசிரியர் “சுந்தா” இதைப் பற்றி மிக அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறார். முடிந்தவரை, அதில் இல்லாத தகவல்களை ‘கல்கி’ எழுத்துகள் மூலமும், ஒரு ‘விகடன்’ கட்டுரை, சில படங்கள் மூலமும் இங்கே எழுத முயல்கிறேன். ]

’கல்கி’ கிருஷ்ணமூர்த்திதான் அந்தக் கட்டுரையை எழுதிய துணிச்சல்காரர்!  டி.கே.சி என்று அழைக்கப்பட்ட ’ரசிகமணி’ டி.கே.சிதம்பரநாத முதலியாருடன்  1944 செப்டம்பர் மாதம் ஒரு தமிழிசை விழாவிற்காக எட்டயபுரம் போய்வந்தபிறகு  அதை எழுதினார்.

அந்தக் கட்டுரையின் ஆரம்பத்தைப் பார்க்கலாமா?

பாரதி தினக் கொண்டாட்டங்கள் வருஷந்தோறும் செப்டம்பர் 11உ தமிழ்நாட்டில் நடக்கின்றன. ஒரு வருஷம் நடந்த கொண்டாட்டத்தில் ஒரு பிரசங்கி, பாரதியாரின் பெருமையையும் அவருடைய கவியின் மகிமையையும் பற்றிப் பேசிவிட்டுப் பின்வருமாறு பேச்சை முடித்தார்:

“அப்பேர்ப்பட்ட பாரதியார் இன்றைய தினம் இந்த மண்ணுலகை விட்டுப் பொன்னுலகை அடைந்தார்! அவரை நாம் எல்லோரும் பின்பற்றுவோமாக!”

ஆனால், அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்தவர் ஒருவராவது அன்றைய தினம் பாரதியாரைப் பின் பற்றவில்லை! பிறருக்குப் போதனை செய்த பிரசங்கி கூட அவரைப் பின்பற்றிப் பொன்னுலகம் சேரவில்லை. “

பிறகு, பாரதி தினமாக அவர் இறந்த தினத்தைக் கொண்டாடுவதா சரியா?
அல்லது அவர் பிறந்த தினம் தான் பொருத்தமா? என்று கேட்கும் ‘கல்கி’ ‘இறந்த’ என்பதைக் குறிக்கும்,  தமிழுக்கே உரிய ஓர் அற்புதமான சொல்லை
எப்படி ‘கம்பன் அடிப்பொடி’ சா.கணேசன் பயன்படுத்தி, இந்தக் கேள்விக்குப் பதில் கொடுத்தார் என்பதைச் சொல்கிறார்.

“ ..சா.கணேசன் சென்னையில் நடந்த கொண்டாட்டத்தில் பதில் சொன்னார்.

பிறக்கும்போது எல்லா மனிதர்களும் ஒரே மாதிரிதான் பிறக்கிறார்கள்.வித்தியாசமே கிடையாது.இறந்து, ஒழிந்து, செத்து, மாய்ந்து, மடிந்து போன பிறகுதான் ஒருவருடைய பெருமையும் மகிமையும் நன்கு புலனாகிறது. ஆகையால், பாரதியார் மாண்ட தினத்தை --- மாண்ட அதாவது மகிமை வாய்ந்த தினத்தை -- கொண்டாடுவதுதான் சாலப் பொருத்தமானது!’

ஆனால், பிறக்காவிட்டால் இறக்கவும் முடியாதலால், பாரதியின் பிறந்த தினமும் முக்கியமானதுதான் என்று தொடர்கிற கல்கி பாரதி பிறந்த இடத்திற்குத் தாவி, அங்கே நடந்த இலக்கிய நிகழ்ச்சியை விவரித்து, கடைசியில் பாரதி நினைவில் அங்கே ஒரு சிறு புத்தக நிலையமாவது  ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பது எட்டயபுரத்து இளைஞர்களின் விருப்பம், அதை நிறைவேற்றுவது தமிழ் மக்களின் பொறுப்பு என்று  “பாரதி பிறந்தார்” கட்டுரையை முடித்துவிட்டார்.

அவ்வளவுதான்! ‘கல்கி’க்குப் பல கடிதங்கள் வந்து குவிந்தன. முதன் முதலில் வந்த கி.ரகுநாதன் என்பவரின் கடிதத்தில்  ஒரு பிள்ளையார் சுழி இருந்தது; ஓர் ஐந்து ரூபாய் செக்கும் இருந்தது.

அதன்பிறகு என்ன நடந்தது?  ‘தமிழ்ப்பண்ணை’ சின்ன அண்ணாமலையின் சொற்களிலிலே பார்க்கலாமா?

( பி.கு. தற்காலத்தில் ‘மரணித்த” என்ற சொல்லை நான் அடிக்கடிப் பார்க்கிறேன். நிச்சயமாய் இந்தச் சொல் நமக்கு வேண்டுமா? )

( தொடரும் )

[ நன்றி : “பாரதி பிறந்தார்” , பாரதி பதிப்பகம், 4-ஆம் பதிப்பு, 1964]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

அடுத்த பதிவு (2-ஆம் பகுதி)

பாரதி மணிமண்டபம்: மற்ற கட்டுரைகள்

'கல்கி’ கட்டுரைகள்

ஞாயிறு, 9 செப்டம்பர், 2012

ரா.கி.ரங்கராஜன் - 4: ‘கல்கி’யின் முத்திரை!

’கல்கி’யின் முத்திரை!

ரா.கி.ரங்கராஜன்

”ஒரு விஷயத்தில் எனக்கு ரொம்ப வருத்தம், சார்” என்றேன் குமுதம் ஆசிரியர் எஸ்.ஏ.பி. அவர்களிடம்.

எஸ்.ஏ.பி

அவர் “ என்ன வருத்தம்? “ என்று உடனே கேட்கவில்லை. மௌனமாகக் காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தார். அவரது இதயம் துயரத்தால் கனக்கிறது என்று ஊகித்துக் கொண்டேன். ஏனெனில் கல்கி காலமான செய்தியைக் கேட்டு, அவருக்கு இறுதி அஞ்சலி செலுத்துவதற்காக நாங்கள் போய்க் கொண்டிருந்தோம்.

வெகு நேரத்துக்குப் பிறகு “என்ன வருத்தம்? என்று எஸ்.ஏ.பி. கேட்டார்.

“இந்த மனிதர் கல்கி பத்திரிகைத் துறையில் எத்தனை புதுமைகள் செய்ய முடியுமோ, அவ்வளவும் செய்து விட்டார். நமக்கு எதுவும் பாக்கி வைக்கவில்லை. தலையங்கம், கார்ட்டூன், சினிமா விமர்சனம், சங்கீத விமர்சனம், பிரயாணக் கட்டுரை, விகடத் துணுக்கு, சிறுகதை, தொடர்கதை --இப்படி ஒரு பத்திரிகைக்கு என்னென்ன அம்சங்கள் இருக்க வேண்டுமோ அவ்வளவும் செய்து முடித்து விட்டார். புதிதாக நாம் செய்வதற்கு இனிமேல் எதுவுமே இல்லாமல் போய்விட்டது, பாருங்கள். அதுதான் வருத்தம். எது செய்தாலும் அவரைக் காப்பி அடித்ததாகவே இருக்கும், “ என்றேன்.

கல்கி

“ஒருவகையில் உண்மைதான், “ என்று ஒப்புக் கொண்டார் எஸ்.ஏ.பி. “ஆனால், அதற்காக வருத்தப் படத் தேவையில்லை. கல்கி ஒரு பிரமாதமான வழிகாட்டி. அற்புதமான இன்ஸ்பிரேஷன் கொடுத்தவர் அவர். அவர் ஆரம்பித்த அதே அம்சங்களை வேறு வேறு விதமாக, புதிய புதிய வடிவத்தில் நாம் செய்ய முடியும் . எல்லாத் தமிழ் பத்திரிகைகளும் இனிமேல் அப்படித்தான் செய்யப் போகின்றன. புதுமையும் இருக்கும். அதில் கல்கியின் முத்திரையும் இருக்கும், “ என்றார்.

அது சத்தியமான அபிப்ராயம். இன்றைக்கு எந்தப் பத்திரிகையில் எந்தப் புதிய அம்சத்தைப் பார்த்தாலும், அதன் மூலத்துக்கு மூலத்துக்கு மூலத்தை ஆராய்ந்தால் கல்கி செய்ததாகத்தான் இருக்கும்.

 [ நன்றி: ‘கல்கி’]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
ரா.கி.ரங்கராஜன்

புதன், 5 செப்டம்பர், 2012

ஆரணியாரின் நூல்கள்



2010 இல்   சென்னையில்    ‘தேவன் நினைவு தினம்’     நிகழ்ச்சியில் நான் படித்த ஒரு கவிதையில்

வடுமாங்காய் உணவிற்கு வழங்கிடுமோர் காரம்
வடுவூரார் எழுத்துகளோ வாசிப்பின் சாரம்
ஆரணியார் நாவல்கள் அனைத்தும்அ பாரம்
ஆங்கிலக் கதைகள்தாம் அடியஸ்தி வாரம் !:-))
அன்றைக்கென் வாழ்க்கைக்கு அவசியங்கள் எனத்துடித்தேன்
இன்றைக்கு நினைத்தாலும் எனக்கது நகையூட்டும்!


என்றிருந்தது.

நிகழ்ச்சி முடிவில் ஒரு பிரபல எழுத்தாளர் வந்து என்னிடம், “நீங்கள் வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்காரின் நாவல்களைப் பற்றிச் சொன்னது சரி: ஆனால் ஆரணி குப்புசாமி முதலியாரின் தழுவல் நாவல்களைப் பற்றிச் சொன்னதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. ” என்றார்.

”லோகோ பின்ன ருசி:” ( உலகத்தில் பலவித  ரசனைகள்)  என்ற காளிதாசனின் சொற்றொடர் நினைவுக்கு வந்தது. பேசாமல் இருந்து விட்டேன்.

ஆனால், என் மனதில் “அடடா! நமக்கு எத்தனையோ ஆங்கில எழுத்தாளர்களை அறிமுகம் செய்து வைத்தவரைப் பற்றி “நாலு நல்ல வார்த்தைகள்” சொல்ல இன்று யாருமில்லையே!” என்ற ஆதங்கம் இருந்து கொண்டே இருந்தது.



திடீரென்று ஒரு மின்னல் அடித்தது. ஆரணி குப்புசாமி முதலியாரைப் பற்றிப் பிரபல எழுத்தாளர் ‘பாக்கியம் ராமசாமி’ அண்மையில் ' அப்புசாமி டாட் காம்” தளத்தில் எழுதியதைப் பார்த்தேன்:

" ரத்தினபுரி ரகசியம், கற்கோட்​டை போன்ற தலையணை சைஸ் துப்பறியும் நாவல்களை (கிழிந்தது போக மீதியுள்ள பாகங்களைப்) படிப்பது ஒரு சுவாரசியமென்றால் சிறுகதைத் தொகுப்புகளை வாசிப்பதிலும் ஒரு த்ரில். வடுவூர் துரைசாமி அய்யங்கார், ஆரணி குப்புசாமி முதலியார் ஆகிய இரண்டு துடிப்பான எழுத்தாளப் பெரியவர்கள் அக்காலத்தில் ஏராளமான துப்பறியும் நாவல்கள் எழுதினார்கள்.




'நாவல் ஒன்று கட்டாயம் வேண்டும்' என்று பதிப்பகத்தார்கள், ஆரணி குப்புசாமி முதலியாரை ஓர் அறைக்குள் வைத்துப் பூட்டி விடுவார்களாம் - ஜமக்காளமும் ஒரு தலையணையும் கொடுத்து.

சாப்பாடு கீப்பாடு எல்லாம் இரண்டு நாளைக்கு ஜன்னல் வழியாகத்தான்.
மூன்றாவது நாள் முதலியார் ரிலீஸாகி வெளியே வருவாராம்.
ஒரு தலையணையுடன் போனவர் இரண்டு தலையணைகளுடன் வெளி வருவாராம். "அந்த இரண்டாவது தலையணை அவர் எழுதி முடித்த நாவல்!" என்று வேடிக்கையாகச் சொல்லுவார்கள். எவ்வளவு பருமனாக இருந்தால் என்ன? மகா விறுவிறுப்பாக இருக்கும். படிக்க படிக்கத் திகட்டாதவை "


ஆகா! இன்று நகைச்சுவை எழுத்தின் முடிசூடா மன்னராக விளங்கும் ஜ.ரா.சு -வே  “விறுவிறுப்பானவை; படிக்கத் திகட்டாதவை” என்று சொன்னபிறகு, எனக்கு வேறென்ன வேண்டும்! சிறுவயதில் ஆரணியாரின் ‘இரத்னபுரி இரகசிய”த்தின் ஒன்பது பாகங்களையும் மீண்டும் படித்த நிறைவு எனக்கு ஏற்பட்டது!



”பரவாயில்லை! நான் ஒருவன் தான் ஆரணியாரை நினைவு வைத்திருக்கிறேன் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இன்னும் ஒருவர் இருக்கிறார்! “ என்று மகிழ்ந்தேன். 

வலையில் மட்டுமல்ல, அச்செழுத்துலகிலும் ஆரணியாரைப் பற்றி அதிகம் கண்டுபிடிக்க முடியாது.

ஆரணி குப்புசாமி முதலியாரின் மறைவுக்குப் பின் நாரண துரைக்கண்ணன்
‘ஆனந்த போதினி’யின் ஆசிரியராகச் சில வருடங்கள் பணியாற்றியிருக்கிறார்.  பிறகு ஆரணியாரைப் பற்றி நாரண துரைக்கண்ணன் ‘கலைமகளி’ல் 1970-இல் ஒரு கட்டுரை எழுதினார்.  எனக்குத் தெரிந்தவரை, ஆரணியாரைப் பற்றி அதிக தகவல்கள் தரும் கட்டுரை இது ஒன்றே. அதிலிருந்து ஒரு பகுதி:

ரெயினால்ஸ், வால்டர் ஸ்காட், அலெக்ஸாண்டர் டூமாஸ், எட்கார் வாலஸ், கானன் டாயில் போன்ற ஆங்கில நாவலாசிரியர்களின் நாவல்களை மொழிபெயர்த்துத் தமிழ் மக்களுக்குத் தரவிரும்பிய குப்புசாமி முதலியார் தமிழ் நாட்டுப் பண்பாட்டுக்கு ஏற்றவாறு கதை நிகழும் இடங்களையும் கதை மாந்தர்களின் பெயர்களையும் நடை, உடை, பழக்க வழக்கங்களையும் மாற்றியிருக்கிறார். அத்துடன், கதைகளுக்கு இடையிடையே, நீதிபோதனைகளையும், வேதாந்த தத்துவங்களையும் கூறியிருக்கிறார். இதை இவர் கதைச் சுவை சிறிதும் குன்றாதவாறு திறமையாகச் சொல்லியிருக்கிறார்”

( லண்டன் இரத்னபுரியாகும்; வாட்ஸன் விஸ்வநாதன் ஆவார்: ஆர்ஸீன் லூபின்  அரசூர் லக்ஷ்மணனாவார்!)

ஆனால், இவருடைய நாவல்கள் இன்று கிடைப்பதில்லை (1); ஒருநாள் அவை மீண்டும் நம்மிடையே நடமாடும். அவற்றையெல்லாம் யாரேனும் படித்து, ஒவ்வொரு நாவலும் எந்த ஆங்கில நாவலின் மொழிபெயர்ப்பு என்று ஆராய்ந்து சொல்வார் என்று நம்பி, அவர்களுக்கு உதவ ஒரு நாவல் பட்டியலை இங்கு முன்வைக்கிறேன்.



ஆரணி குப்புசாமி முதலியாரின் நூல்களின் பட்டியல்:

( ஆதாரம் : தமிழ் நாவல்கள் ( அகர வரிசை ) , டாக்டர் வே.சீதாலட்சுமி ,
உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம், 1985)  ( முழுமையானது என்று சொல்லமுடியாது)

அபூர்வ சிந்தாமணி
அர்ஜுன் சிங்
அரசூர் லெட்சுமணன்
ஆயாஷா( இரு பகுதிகள் )
ஆனந்தசிங்
ஆனந்தசிங்கின் அஷ்டஜயங்கள்
இந்திரஜித்தன் அல்லது கள்ளர் தலைவன்
இந்திராபாய் அல்லது இந்திர ஜாலக் கள்ளன்
இரத்தினபுரி இரகசியம் ( 9 பாகங்கள் )
இரத்தினாபாய்
இராஜாமணி அல்லது ஓர் அபூர்வ மர்மம்,
கடற்கொள்ளைக்காரன்,  ( 2 பாகம் )
கமலசேகரன் அல்லது ஓர் சுத்தவீரனின் அதிசய சரித்திரம்
கமலநாதன் அல்லது களவு போன ரத்னமாலை
கருணாகரன்
கற்கோட்டை
கற்பகச் சோலையின் அற்புதக் கொலை
கற்பகசுந்தரி அல்லது மூன்று அறைகளின் மர்மம்
கனக பூஷணம்
கனகரத்தினம்
கிருஷ்ணவேணி அல்லது அதிசய மர்மச் சுரங்கம்
கிருஷ்ணா சிங் அல்லது துப்பறியும்  சீடன்
குணசுந்தரன் அல்லது மித்ருத் துரோகம்
கோஹர்ஜான்
சங்கநிதி அல்லது செல்வராஜன்
சந்திராபாய் அல்லது சங்கரதாஸின் வெற்றி
சுவர்ணாம்பாள் அல்லது பெருவிரல் மர்மம்
ஞான செல்வாம்பாள் அல்லது இரண்டு சகோதரிகள் ( 5 பாகம் )
தபால் கொள்ளைகாரர்
தாக்ஷாயணி அல்லது காதலன் வெற்றி
தினகர சுந்தரி அல்லது செல்வச் சீமாட்டியின் அற்புத சரித்திரம்
தேவசுந்தரி அல்லது ஓர் கற்புக்கரசியின் சரிதை
தேவராஜு.
நாகபுரியின் நாகரீகம் ( 2 பாகம் )
நித்தியானந்தன்
பத்மலோசனி
பத்மாசனி
பதுமநிதி
பவளத் தீவு அல்லது குடும்ப சாபம்( 2 பாகம் )
பூங்கோதை
பூலோக லக்ஷ்மி
மங்கைக்கரசி
மஞ்சள் அறையின் மர்மம்
மதன காந்தி
மதன பூஷணம் அல்லது இறந்தவன் பிழைத்தது
மதனாம்பாள் ( 2 பாகம் )
மாண்டி கிருஸ்டோ, (2 பாகம் )
மின்சார மாயவன்
ரங்கநாயகி அல்லது துப்பறியும் மூன்று நிபுணர்கள்
லண்டன் சாமர்த்தியத் திருடர்கள்
லீலா அல்லது மங்கைபுர மாணிக்கம்
லோகநாயகி அல்லது அதிசயப் புதையல்
வரத சுந்தரம் அல்லது நவநீதம்
விளையாட்டுச் சாமான் அல்லது விபரீதக் கொலை
வீரநாதன் அல்லது மலைநாட்டுத் துப்பறிபவன்
ஸ்ரீநிவாசன்

பின் குறிப்பு:

(1) அண்மையில் அல்லயன்ஸ் பதிப்பகம் சில நூல்களை வெளியிட்டிருப்பதாய்த் தெரிகிறது! பாராட்டுகள்!





தொடர்புள்ள பதிவு:

ஆனந்தசிங் கதைகள்

திங்கள், 3 செப்டம்பர், 2012

ரா.கி.ரங்கராஜன் - 3: என் முதல் கதை!

என் முதல் கதை!
ரா.கி.ரங்கராஜன்


பிரபல எழுத்தாளர்களின் முதல் படைப்புகள்  எவை? என்று கண்டு பிடிப்பதே ஒரு தனிப்பட்ட சுவை நிறைந்த ஆய்வு. உதாரணமாக, 'கல்கி'யின் முதல் சிறுகதை 'விஷ மந்திரம்' என்பார்கள். சாண்டில்யனின் முதல் கதை ' சாந்தசீலன்'.ஜெயகாந்தனின் முதல் சிறுகதை  ‘பிச்சைக்காரன்’. இப்படிக்  கண்டு பிடித்துக் கொண்டே/ சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

மேலும், தங்கள் முதல் கதைகளைப் பற்றி அந்த   அந்த எழுத்தாளரே சில தகவல்கள் சொன்னால், இன்னும் சுவை கூடும் தானே?


சரி, ரா.கி.ரங்கராஜனிடம் வருவோம். அவருடைய முதல் சிறுகதை எது?

அவர் சொல்வதைக் கேளுங்கள்:


படிப்பு முடிந்ததும் வேலை தேடுவதற்காக என் அண்ணாவோடு சென்னைக்கு வந்த நாள், முதன் முதலாகப் போய்ப் பார்த்தது வாசன் அவர்களைத்தான். அப்போது அவர் வீடு எட்வர்ட்  எலியட்ஸ் சாலையில் ( இப்போதைய ராதாகிருஷ்ணன் சாலை) இருந்தது. பெயர் கூட ‘சுதர்ஸன் இல்லம்’ என்று ஞாபகம்.

வாசலில் ஒரு ஈஸிசேரில் உட்கார்ந்து பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்தார் வாசன். நாங்கள் போய் அவர் முன் நின்று வேலை தேடி வந்திருப்பதாகச் சொன்னோம். எனக்கு அப்போது பத்தொன்பது வயதிருக்கும். என்னை ஏற இறங்கப் பார்த்த அவர், “ரொம்பச் சின்னப் பையனா இருக்கியேப்பா, கதையெல்லாம் எழுதிவியா? “ என்று கேட்டார்.

“ எழுதுவேன், சார்” என்றேன்.
வாசன்


“ஏதாவது இருந்தா எழுதிக் கொண்டு வா, பார்க்கலாம்” என்றார் வாசன்.

அப்போது ஆனந்த விகடனில் தேவன் முக்கியப் பொறுப்பில் இருந்தார்.கும்பகோணம் அரசினர் கல்லூரியில் என் தந்தையிடம் சமஸ்கிருதம் படித்தவர் தேவன். அதனால் தேவனுக்கு என்னிடம் ஒரு தனியான பிரியம் உண்டு. மயிலாப்பூரில் அவர் வீட்டுப் பக்கத்தில் நான் இருந்ததால், வாசன் சொன்னபடி ஒரு சிறுகதை எழுதி எடுத்துக் கொண்டுபோய் தேவனிடம் தந்தேன்.

தேவன்


“நன்றாக இருக்கிறது. பிரசுரிக்கிறேன்” என்று சொன்னவர், அதை எங்கேயோ கெட்டுப் போக்கிவிட்டார் பல மாதங்கள் வரை. நான் நம்பிக்கை இழந்துவிட்டேன். ஆனால், திடீரென்று ஒரு நாள் அது விகடனில் பிரசுரமாயிற்று! ராஜு படம் வரைந்திருந்தார். 1946-ம் வருடம் ஜூலை அல்லது ஆகஸ்ட் மாதம் அது. நான் வானத்துக்கும் பூமிக்குமாகப் பறந்தேன் பெருமையுடன்.என் முதல் சிறுகதை, முதன்முறையாக விகடனில் வெளியாகி, நானும் ஒரு எழுத்தாளன் என்று பிறவியெடுத்தது அன்றைய தினம்தான். “


[ நன்றி : விகடன் ]

அது சரி, அந்தச் சிறுகதையின் பெயர் என்ன? கதை கிடைக்குமா?

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
ரா.கி.ரங்கராஜன்